| @@@(Naphat)@@@@...'s profileLove takes no pleasure i...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 15 งานรับปริญญาเผลอแป๊บเดียว... งานรับปริญญาก้อมาเยือนอีกครั้ง
ทั้งๆ ที่ปีที่แล้วมันเพิ่งผ่านไปนี่นา...
ยังจำได้ว่า นั่งทาสีคัท ทั้งวัน...ยกคัท...
คิดแล้วก้อ...นะ (ทำไมผู้หญิงไบโอต้องแข็งแรงขนาดน้านนน)
ไม่ทันไร เราก้อปีสามมม...
ปีนี้ หน้าที่หลักคือจัดดอกไม้ห้องร้อย (ห้องเรียนห้องหนึ่งที่ตึกขาว)
นอกนั้น ก้อยังมีหน้าตึกขาว และบริเวณบันไดขึ้นชั้นสองของตึกขาว
ปีนี้ ยิ่งใหญ่ อลังการ กว่าปีก่อนๆ มากกกกกกก
เนื่องจาก ปีนี้ มีพระบรมฉายาลักษณ์ตั้งอยู่หน้าตึกขาว
อาจารย์ก้อเลยจัดเป็นที่ถ่ายรูปหน้าตึกซะเลย
งานหลายอย่างของปีสามเบาลงไปมาก
เนื่องจากอ.พงชัยช่วยคิดแบบหน้าตึกให้
แถมอ.ยังคุมงานเองอีกต่างหาก (ถึงได้ออกมาสวยขนาดนั้น)
นอกจากนี้ยังมีพี่บุ พี่นุ่น พี่จ๊อบ พี่แอ๊ะ อยู่ช่วยกันทั้งคืน
การจัดดอกไม้ในห้องร้อยคราวนี้...
ยกให้ตองกะเนยเป็นหลัก จัดกันอย่างมืออาชีพจนถึงเช้า
จับแล้วจับอีกจน perfect สุดๆ เก่งจิงๆ ฮับ
(นอกจากสวยแล้วยังจัดดอกไม้สวยด้วยนา...)
ส่วนเฟิร์น... แม้จะไม่ได้จัดเอง แต่ก้อเปนผู้เริ่มกระบวนการ (ตัดดอกไม้)
และนั่งเป็นกำลังใจอยู่ไม่ห่าง (งานเดียวกะเนนั่นล่ะ)
ออน... ช่วยทำทุกอย่างตั้งแต่หน้าตึกมาจนถึงจัดดอกไม้ในห้องร้อย
แม้คืนนั้นจะกวน (มาก) ในบางเรื่อง แต่ก้อให้อภัยด้ายจ้า อิๆๆๆ
จอย... แม้จะไม่ได้อยู่กะเราทั้งคืน แต่ก้อทาสีตัวอักษรให้อย่างสวยงาม
เตย...ถ้าไม่มีเตย งานโฟมคงไม่ออกมางามขนาดนี้ คนอาราย ตัดโฟมเก่งจิงๆ
ต้อง...แม้จะมาดึกไปหน่อย แต่ก้อทำงานมากมาย หลายอย่าง
เบส...แม้จะป่วย ก้อยังมาช่วยงาน และนั่งให้กำลังใจเพื่อนอยู่จนดึกเลย
อุ้ย...เป็นกรรมกรและทำงานตอนช่วงเย็นถึงค่ำๆ
แต่อดกินข้าวมันไก่ของโปรดอะ
เบสส์...ต่อโครงน้ำตกอยู่หน้าตึกจนเสร็จ และมาร้องเพลงในห้องร้อย 2 เพลง
ธง...ช่วยจัดต้นไม้ อยู่หน้าตึกขาวแล้วก้อยกหินมาให้จัดห้องด้วย
ไอติม...มาช่วยดึกไปนิด แต่ก้อให้อภัย เพราะเอาขนมปังมาฝากเพื่อนๆ ด้วย 555
ในที่สุด ปีสาม ก้อเหลือสาวๆ 6 คน และ หนุ่ม 1 คนอยู่มหาลัยจนเช้า
ส่วนเน น่ะเหรอ ทำอาไรมั่งล่ะ งานนี้...หุๆ
ดูทำไปเรื่อยเปื่อย ไม่ค่อยได้ผลงานอาไรนักอ่านะ เหอๆ
จัดดอกไม้ไป ก้อแค่พอดูได้...ตัดดอกไม้จะดีกว่า...อิอิ
มีงานเดียวที่ทำอย่างจริงจังจนสำเร็จ...ตัดและดัดลวดฮับ
ในที่สุด งานของพวกเราทุกคนก้อเสร็จสมบูรณ์กันตอนตีห้าครึ่ง
กับสภาพอิดโรย ตาโหล มึนๆ งงๆ ของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
แต่ก้อภูมิใจกันสุดๆ เพราะสวยมากกกกก ทุกที่เลย
หวังว่าจะเป็นที่ประทับใจ ของพี่ๆ บัณฑิต ทั้งในภาค และคนอื่นๆ ที่มาถ่ายรูปด้วยนะคะ
ป.ล. 1 ขอบคุณอ.พี่จิ๊บและพี่นุ่น ที่ไปซื้อข้าวมันไก่มาให้พวกเราจากประตูน้ำ กว่า 50 ห่อ (กว่าเพื่อนๆ จะได้กินข้าวเย็น
กันก้อปาเข้าไปสี่ทุ่มกว่าแล้ว)
ป.ล. 2 ขอบคุณพี่จิ๊บ ที่ช่วยขับรถไปให้เนย เฟิร์น และตองซื้อดอกไม้ถึงปากคลองตลาด
ป.ล. 3 ขอบคุณกอล์ฟ ที่อุตส่าห์มาช่วยทำงานเยอะแยะมากมายตั้งแต่สี่โมง จนรถไฟฟ้าใต้ดินปิด
ป.ล. 4 ขอบคุณ 7-eleven สามย่าน...ที่เปิด 24 ชม. ให้ผู้ป่วยโรคกระเพาะคนนี้ไปซื้อนมมากินตอนกลางคืน (หลังจากไม่
กล้ากินอะไรมาตั้งแต่เที่ยง)
ป.ล. 5 ขอบคุณกระเพาะ ที่ช่วยกรุณาหายปวดได้ก่อนลงมือทำแล็บไบโอเคมพอดี ไม่งั้น บ่ายวันนั้นต้องตายแน่นอน
June 04 My tripTrip 1 : Naene in Saraburi (29 May 06)
เฮ่อ ในที่สุดก้ออัพ blog ได้ซะที แต่ก้อต้องมาอัพที่มหาลัย
ที่บ้านวันก่อนอัพไม่ได้ เมื่อวานต่อเน็ตไม่ได้อีกตะหาก เซงงงงงง
แต่เอาเถอะ อัพได้แล้วนี่นา
เมื่ออาทิตย์ก่อน วันที่ 19-21 พ.ค. 49
ไปทริปที่สระบุรีมาล่ะ...
ไปกับอาจารย์และพี่ๆ ที่แล็บ เพื่อไปเก็บตัวอย่าง
เข้าพักที่สระบุรีฟอร์เรสต์ ที่ที่เคยไปพักตอนทริปภาค
ห้องน้ำออกจาได้บรรยากาศธรรมชาติมากมาย
คราวก่อนที่มา เครื่องทำน้ำอุ่นเจ๊งฮับ ตอนมกรา หนาวกันแทบตายย
แต่คราวนี้ ใช้การได้แล้ววววว
วันแรก ก้อไปเก็บตัวอย่างในบริเวณรีสอร์ท เป็นภูเขาหินปูน
ล้อมรอบด้วยต้นไม้ ช่วงนี้หน้าฝน ต้นไม้เลยเขียวเป็นพิเศษ
แต่เราเก็บไส้เดือนได้น้อยง่ะ แถมจับยากอีกตะหาก
เก็บไปซักพัก ฝนก้อตก หนักขึ้น หนักขึ้น
เราก้อ มือนึงถือร่ม มือนึงถือที่ขุด คอแขวนกล้อง แล้วก้อสะพายกระเป๋า
หวั่นๆ ว่าจะร่วงลงมา 5555 ยังดีนะ อยู่เตี้ยๆ
มิฉะนั้น จะได้มีหมูกลิ้งอยู่แถวนั้นล่ะ
ในที่สุด พอฝนตกซาลงนิดๆ พอจะไม่ลื่นมาก ก้อกลับลงมาที่ถนน
ด้วยสภาพ เปียกแฉะ และรองเท้าเต็มไปด้วยโคลน
พอกลับไปที่รีสอร์ท อ.กะพี่ๆ เค้าก้อเอาหอยทากที่เก็บมาถ่ายรูปกัน
หอยทากกระดื๊บกันยั้วเยี้ยไปหมด
กินข้าวเสร็จเราก้อออกเดินทางไปน้ำตกเจ็ดสาวน้อย
น้ำแรงมากกกกกกก เนไม่เคยไปน้ำตกหน้าฝน
เพิ่งจะเห็นน้ำตกแรงๆ ขนาดนี้ สวยนะ
แต่อันตรายมากๆๆๆ เพราะเค้าห้ามเล่นน้ำหมดเลย
แค่เห็นท่อนซุงใหญ่ๆ ในแอ่งน้ำหมุนติ้วๆๆๆๆ ก้อน่ากลัวมากแล้ว
พอเช้าวันที่สอง เราก้อเดินทางไปที่ถ้ำดาว - เขาแก้ว
เพื่อไปตามหาหอยทากจิ๋ว (อ. และพี่ๆ)
(ส่วนเน ก้อติดสอยห้อยตามไปเที่ยวและเผื่อจะเจอไส้เดือนกะเค้าบ้าง)
อยู่ที่มวกเหล็กเหมือนกัน แต่เข้าไปลึกมากกกกกกกกกกกกกก
เป็นสิบๆกิโลจากทางแยกเลยล่ะ
ที่นี่เป็นวัด และมีถ้ำอยู่ เป็นถ้ำที่ใหญ่มากกด้วย
ก่อนเข้า เค้าบอกว่าให้ปิดโทรศัพท์
เนื่องจากมันอาจพังได้เพราะมีคลื่นแม่เหล็กอยู่ด้านใน
พอเข้าไป ก้อเห็นว่า เป็นถ้ำที่มีขนาดใหญ่มาก
และมีหินงอกหินย้อยเยอะแยะ แต่ไม่ค่อยชื้นมาก
นอกจากนั้น ค้างคาวเยอะมากฮับ เยอะจริงๆ เป็นตัวเล็กๆ
เดินเข้าไปซักพัก ก้อจะเจอที่มาของชื่อ "ถ้ำดาว"
นั่นคือ ก้อสีน้ำตาลๆ ที่เรียงรายอยู่บนเพดานของถ้ำ เหมือนดาวบนฟ้าเลย
เท่าที่ดู น่าจะเป็นพวกสนิมเหล็กล่ะ
ส่วนที่ได้ชื่อว่า "เขาแก้ว" ก้อเป็นเพราะว่า มีผนังถ้ำบางส่วน
ที่เป็นผลึกขาวๆ มองดูเหมือนแก้วน่ะ
ออกจากถ้ำแล้ว ขาลง ก้อเจอกิ้งกือสีสวยมาก
เลยเก็บมาฝากอุ้ย มีสีเงิน (เสียดายที่ไม่มีรูป) และสีเทา
นอกจากนี้ก้อเจอกิ้งกือตัวที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เนเคยเจอมา
ตัวมันอ้วนกว่าเหรียญสองบาทอีกอะ ยาวมากด้วย ก้อนำมาฝากอุ้ยเช่นกัน
(แหะๆ อาจมีหลายคนขนลุกขนพองอยู่นะเนี่ย)
ในที่สุด ระหว่างขากลับ ก้อได้พบสิ่งที่ตามหาซะที
เหอๆ แต่เจอแค่ตัวเดียวเอง เนื่องจากอีกตัวที่เจอ
มัวแต่จะถ่ายรูป น้องนู๋เลยมุดหายไปอย่างรวดเร็ว (กว่าจะขุดได้ก้อนานอยู่)
ช่วงบ่าย ได้ไปแวะที่ไร่องุ่นปภัสสรา ใหญ่มากกกกกจิงๆ ขอบอก
มีทั้ง ไร่องุ่น ฟาร์มม้า ฟาร์มนกกระจอกเทศ เยอะแยะไปหมด
อ.ปุ้มยังบอกเลยว่า อยากได้ที่ใหญ่ๆ แบบนี้ต้องแต่งงานกะนักการเมือง เหอๆ
หลังจากนั้นก้อไปที่เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ แต่ไปแป๊บเดียวฝนก้อตกหนัก
ก้อเลยต้องกลับที่พักในที่สุด ทริปนี้ ไปแค่สามวัน แต่ก้อสนุกมาก..
เสียดาย ถ้าเพื่อนๆ ไปด้วยกัน คงจะสนุกกว่านี้ล่ะ
Trip 2 : Naene & The movies
เป็นที่น่าตื่นเต้น และตกใจสำหรับตัวเนเองอย่างยิ่ง
เนื่องจากว่า ภายในหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้
เนได้ทำสถิติดูหนังอย่างมากมาย
มากกว่าสองปีที่แล้วรวมกันซะอีก
เดือนเดียวดูไป 6 รอบ
11 พ.ค. ดู MI 3 กะเพื่อน
18 พ.ค. ดู The Da Vinci Code คนเดียว
23 พ.ค. ดู ก้านกล้วย คนเดียว
26 พ.ค. ดู The Da Vinci Code กะคุณแม่
1 มิ.ย. ดู หนูหิ่น The movies คนเดียว
2 มิ.ย. ดู รักจัง กะเพื่อน
เปลืองตังค์สุดขีดเลยอะ เหอๆ
แต่ทุกเรื่องที่ดูก้อคนละแนวกันเลยนะ ชอบทุกเรื่องเลยฮับ
MI 3 มันส์มากก ไม่เคยดู MI 1 และ 2 มาก่อนเลยไม่รู้ว่าดีกว่ารึเปล่า
The Da Vinci Code อ่านหนังสือมานิดๆ และรู้เรื่องทำนองนี้มาบ้าง
ก้อชอบมากเช่นกัน และคิดถูกที่ดูหนังก่อนอ่านหนังสือทั้งเล่ม
ก้านกล้วย ชอบมากๆๆๆ รอดูมานานแล้ว ไม่คิดว่าการ์ตูนไทยจะทำได้ดีขนาดนี้
หนูหิ่น The Movies อยากดูมานานเช่นกัน เพราะว่าอ่านหนูหิ่นอยู่แล้ว
สนุกดี ฮามาก แต่เล่นดีแค่หนูหิ่นกะคุณมิ้ลค์
รักจัง เรื่องนี้ ความจริงแล้วไม่เคยอยากดู เพราะไม่คิดว่าจะมีอะไร
แต่ปรากฏว่าดีเกินคาดจริงๆ เพราะว่าวิวสวยมากกกกกกก
แค่ดูวิวทั้งเรื่องก้ออิ่มแล้ว แล้วก้อดูพอลล่าที่น่ารักสุดขีด ส่วนฟิล์มเหรอ... ก้อเรื่อยๆ อะ
Trip 3 : Naene in CU (4 June 06)
ปิดเทอมนี้ ไปจุฬาฯ เป็นว่าเล่น
ทำงานมั่ง เล่นมั่ง อู้มั่ง ปนๆ กันไป
ทั้งเรื่อง Miniproject, รับน้อง, ไหว้ครู ฯลฯ
ถ้าไม่ได้ออนเป็นคนจัดการให้นะ นพัต ตายไปเลย
ช่วงนี้เดินไปเดินมา ออกจากบ้านทุกวัน เดินจนปวดขาและน่องปูด 5555
วันนี้เอง ก้อเพิ่งกลับมาจากไปงานรับน้อง
แม้สังขารจะไม่ค่อยอำนวย แต่ก้ออยากไปเหลือเกิน
ไปแค่วันอาทิตย์วันเดียว เพราะเมื่อวานไปซื้อของกะคุณแม่ที่ท่าพระจันทร์
มันส์ เหลือหลายเลยล่ะ แม้ว่าตอนแรกจะน่าเบื่อไปหน่อย
ปีนี้มีรับน้องแค่สองวัน เค้าเลยจัดให้มีกีฬาสีเมืองในบ่ายวันที่สอง
เอาบ้านต่างๆ ที่อยู่ในโซนเดียวกันมาแข่งเล่นเกมกันนิดหน่อย
บ้าน Dui dui (ดุ๊ยดุ่ย) ของเราคราวนี้ ได้รางวัลมาหลายเกม
และในที่สุดก้อได้รางวัล "บ้านดีเด่น" มาซะด้วย ภูมิใจจริงๆๆๆๆ
ระหว่างนั้นก้อเต้นกันกระเจิง เหอๆ มันส์มากกกกกก
และเนก้อยังได้ทำสิ่งที่รอมาหนึ่งปี นั่นคือ ตีกลอง!!!!
แม้จะแค่แจมๆ เพราะตีนานไม่ไหว ก้อยังดี
(ไม่เจียมสังขารอีกแล้ว เพราะปวดแขนอยู่)
หลังจากนั้น ฝนก้อตก แล้วพี่บ้านก้อวิ่งมาจัดสถานที่ในการบายศรีน้อง
คิดดูซิ ปีนี้ บายศรีตอนสี่โมง เหอๆๆๆ
ไปจัดกันในตึกของถาปัตย์ มีเด็กคณะนั่งอยู่หลายคน แต่เราก้อขอปิดไฟนิดส์นึง
ไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่อ่านะ เพราะข้างๆ ภายในตึก เป็นลานโล่งๆ
ปีนี้ นพัต รับหน้าที่ขึ้นเพลงอีกครั้ง
เหอๆ แต่ขอโทดเหอะ ไม่รู้ขึ้น รึให้ล่ม ร้องเพี้ยนอยู่หลายที
เห็นเด็กถาปัตย์หันมามองอย่างแปลกใจ
ไม่รุช้านเสียงดัง เสียงดี รึเสียงเพี้ยนกันแน่
ในที่สุดก้อรอดมาได้โดยสวัสดิภาพ (คอพังอีกรอบ)
เฮ้อ พรุ่งนี้ จะเปิดเทอมแล้ว ลาทีวันว่าง เผชิญกะตารางสอนแน่นเอี้ยด 22 หน่วยกิต !!!!
May 16 So sad....เป็นอะไรไปเนี่ยยย.....
ตอนเช้ามายังพูดได้อยู่เลย
แต่พอมาถึงมหาลัยนะ
เสียงเนก้อหายไปอะ....
I feel so bad.
My voice is so terrible today.
หลังจากผ่านวิกฤตเจ็บคอและตัวร้อน...
มาสามวัน...โดยทำตัวเหมือนคนสบายดี
เหอๆ วันนี้คอดีขึ้นละ ยกเว้นตอนจาม
ทรมานเหลือหลายยยยย...
I've got a really sore throat.
It's been extremely hurt.
แต่ก้อนะ...ทุกอย่าง ยังไม่ทรมานเท่าวันนี้
เพราะวันนี้เสียงมันหายไป....
หายไป คือ หายไปเลย
แทบพูดไม่เป็นคำ...
Everyone kept asking me whether I'd sung too many songs.
It'd have been better if that'd been true!!!
ที่แย่ก้อคือพูดไม่ได้...
ที่แย่ก้อคือพูดกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง
ที่ทรมานที่สุด คือ แม้แต่เรียกใคร
เค้าก้อไม่หัน....
I cannot blame anyone or anything.
It's only me...the wrong guy...
จะทำอาไรได้ล่ะ...
จะโทดใครดีล่ะ...
หุๆ ก้อโทดตัวเองน่ะสิ
เลือกที่จะเป็นแบบนี้เองง่ะ...
เพ้อเจ้อเนอะ...ป่วยอยู่ก้อเงี้ย May 12 Definition of LoveTitle แบบนี้ หลายๆ คนอาจจาคุ้นเคยกับการอ่านบทความประมาณนี้ดี....
อาจจะคิดว่าไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่....หรือ...ไม่แตกต่าง.....
เราไม่เคยคิดว่า จะมีข้อความอะไร มาบรรยายคำว่ารักได้อย่างลึกซึ้ง....
ยังไม่เคยอ่านแล้วซาบซึ้งจนน้ำตาไหล...
แม้แต่ตัวเราเองก็ยังให้คำอธิบายไม่ได้เหมือนกัน....
จนวันนึง...ได้อ่านนิยายเล่มหนึ่ง
ของ Nicholas Sparks....
ที่เพื่อนเคยแนะนำมา ว่าเค้าเขียนนิยายซึ้งมาก
ก้อเลยลองซื้อมาอ่านดู...เรื่อง...a WaLK to RememBer
จากตอนนี้ ก้อประมาณ 2 ปีกว่าแล้วมั้ง ที่อ่านจบไป...
แต่ความทรงจำดีๆ กับหนังสือเล่มนี้ ยังอยู่กับเราตลอด
มีตอนหนึ่ง ที่นางเอกของเรื่อง Jamie Sullivan
อ่านบทความจาก Corinthians...
ที่เธออยากให้ถูกอ่านในงานแต่งงานของเธอ
ให้ Landon Carter ฟัง....
ด้วยเนื้อเรื่องก่อนหน้านี้..ที่ทั้งเศร้าและซึ้ง..บวกกับบทความนี้
น้ำตามันก้อไหลออกมา...
อยากรู้ว่า...เพื่อนๆ คิดยังไงกะความหมายของคำว่ารักในมุมนี้
Love is always patient and kind.
It is never jealous.
Love is never boastful or conceited.
It is never rude or selfish.
It does not take offense and is not resentful.
Love takes no pleasure in other people's sins,
but delights in the truth.
It is always ready to excuse , to trust, to hope, and to endure whatever comes
เราชอบมากจิงๆ จนเอาไปทำการ์ดให้เพื่อนๆ
ในโอกาสวันวาเลนไทน์ตอนอยู่ปีหนึ่ง....
แล้วเราก้อชอบการ์ดใบนี้มากเหมือนกัน...
May 09 Everything Started at Hua-Hinก่อนอื่น ต้องขอบอกก่อนว่า "นพัตมี Blog ของตัวเองแล้วน้า !!!"
ความจริง...กะจารอให้เปลี่ยนเป็น Hi-speed net ก่อน
แต่ทนเสียงรบกวนจากเพื่อนๆ ไม่ไหว...
ทำให้อาการ อยากได้อยากมี มันกำเริบ
ก้อเลย เอาวะ ช้าก้อช้า ช้านจาทำ Blog แล้วล่ะ !!!
Special Trip to Hua-Hin and Cha-Am
เมื่อวันอาทิตย์ เพิ่งกลับมาจากไปเที่ยวทะเลกะเพื่อนๆ
ความจริงอ่านะ ก้อจาไป survey สถานที่สัมมนาภาค (เรียกง่ายๆ รับน้องง่ะ)
แต่... เหอๆ เวลา 90% ของทั้งหมด คือ....เที่ยว....
ครั้งนี้ นับว่าเป็นครั้งแรก ที่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อน เลยดีใจเป็นพิเศษ
 การไปเที่ยวครั้งนี้ ต้องขอขอบคุณครอบครัว เพื่อนตอง เป็นพิเศษ เนื่องจาก
เอื้อเฟื้อรถ Toyota WISH ที่มี พี่แระ ช่วยขับ
ให้พวกเราเดินทางไปได้อย่างสบายๆ
แม้ว่าจาร้อนไปนิดส์ เพราะว่าข้างหลังมันม่ายมีแอร์
นอกจากนี้ ยังแถม น้องไอติม มาเป็นบอดี้การ์ดอีกต่างหาก
แถมที่นอนก้อสบายสุดๆ เพราะเป็นคอนโดติดทะเลสวยๆ ของ เพื่อนเฟิร์น ที่
เกือบทุกพื้นที่ในห้อง เต็มไปด้วย เปลือกหอยงามๆ...
Nalin (เจ้าของห้องคนสวย) & Naphat
กว่าพวกเราจาหาสถานที่ที่จา Survey ได้ ก้อต้องแลกกับน้ำย่อย
ในกระเพาะอาหาร ที่เริ่มออกฤทธิ์...เพราะว่าขับเลยกันไปถึงปราณบุรีนู่นแน่ะ
ในที่สุด ก้อต้องย้อนกลับมาใหม่ พร้อมกับหาร้านกินข้าว
จุดหมายปลายทางแรก คือร้านเจ๊ไฝ (ก๋วยเตี๋ยวเป็ดขึ้นชื่อของหัวหิน)
แต่เมื่อไปถึง ก้อแทบเป็นลมล้มพับ เนื่องจาก คนเป็นล้านนนน
แบบว่า ทะลักออกมาจากร้านอะ เลยต้องเปลี่ยนไปกินส้มตำข้างๆ แทน
เป็นร้านสาขาของส้มตำยกครก บางแสน อร่อยนะ ราคาก้อไม่แพงด้วย
สั่งกันไปมากมาย กินๆๆๆๆ แต่เมนูเด็ดของมื้อนี้ คือ ก้อยเนื้อ
ของตอง เนื่องจากว่า ไปบอกพี่เค้าว่าไม่สุก
เจ๊แกเลยทำมาแบบว่า สดๆๆๆๆ เลือดท่วมเลยอะ ทุกคนตาค้างงง
แต่ตองก้อยังกิน แต่ซักพักก้อเริ่มอิ่ม เพื่อนอุ้ย และเพื่อนเอม ก้ออยากชิม
ขยับช้อนเข้าออกอยู่ใกล้ๆ ชาม แต่สุดท้ายก้อตัดใจกินไม่ได้
ในที่สุด เลยต้องให้เจ๊ไปทำให้มันสุกหน่อย เอมกะอุ้ยก้อเลยกินได้...
ไหนๆ ก้อบอกว่ามา Survey ก้อเลยจาพูดถึงซักหน่อย
สถานที่ที่เรามาดูกัน เป็นบ้านพักตากอากาศของทหารอากาศ
สวยมากเลยล่ะ ราคาไม่แพง ก้อคิดว่าน่าจาตกลงพักที่นี่ล่ะ
เราเข้าไปแค่ซัก ครึ่งชั่วโมงเองมั้ง 555 หมดภารกิจ แล้ววววววว
หลังจากนั้น ก้อไปคอนโดเฟิร์น...
เจ๊แกบอกว่าห้องเล็กๆ คอนโดเล็กๆ ที่ชะอำ
มองหากันตั้งนาน นึกว่ามีไม่เกิน 10 ชั้น ที่ไหนได้
ห้องนู๋เฟิร์นอยู่ชั้น 18 แถมห้องหย่ายยย อีกตะหาก หลอกกันนี่หว่า อิๆ
พอมาถึง เราก้อทำการทำความสะอาดห้อง และเตรียมตัวลงไปเดินเล่น
เด็กปีสาม กะ กระป๋องตักทราย เป็นภาพที่น่าประทับใจมากกกกกก
ความจริงก้ออยากเล่นน้ำอ่านะ แต่ว่า มันไม่มีชุดอะ เหอๆ
ก้อเลยได้แต่เดินไปมาอยู่แถบนั้น...
ที่ชายหาดมีม้าให้คนเช่าขี่เดินไปมาเต็มเลย
พวกเราก้อไปสร้างอาณาเขตกัน แถมขวางทางม้าซะด้วย
กร่างมั้ยล่ะ เหอๆ ...
พอขึ้นมาบนห้อง ก้อเตรียมตัวลงไปเจอน้องติมกะพี่แระ
ที่ออกไปหาที่พัก และกลับมารับพวกเราไปทานข้าวเย็นกัน
เอมบอกว่า จาไปกินไอติมแสนอร่อย ที่ตลาดหัวหิน
เราก้อแอบดีใจ อยากกินมั่ง หุๆ...แต่เอมก้อบอกว่า ไม่แน่เหมือนกัน
เพราะว่าร้านไอติมอาจจะต้องเข้าวังไกลกังวล...ว้าว ท่าทางจาอร่อยมากจิงๆ
ตอนกลางคืน หัวหินคนเยอะมากๆ กว่าจาขับรถไปถึงร้านกินข้าว
ตอนแรก เลยร้านที่เอมแนะนำไป เลยต้องไปวนรถมาอีกรอบ นานมากกก...
แต่ในที่สุดก้อได้กิน และไม่เสียแรงที่เสียเวลารอ
กับข้าวได้เร็วมาก และอร่อยมากด้วย...
...ปลาเก๋าทอดกระเทียม...กรรเชียงปูนึ่ง...ออส่วนหอยนางรม...
...ยำไข่ปลาริวกิว ของโปรดเนและเอมที่เหมือนกันโดยมิได้นัดหมาย...
...ปลากระพงนึ่งบ๊วย... อร่อยมากจิงๆ แถมเอมจัดการจนได้ลด 10% แน่ะ
หลังจากนั้น ก้อไปลุยตลาดกัน
คนเยอะมากๆ เดินไป ดูของไป ตองกะเฟิร์นสนใจกระเป๋า
เดินไปเรื่อยๆ สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ร้านโรตี ที่คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่
รอไปรอมา เอ๊ะ ตองก้อยืนอยู่ด้านหน้านี่หว่า ทำไมไม่ได้ซักที
สุดท้าย รอไปซักครึ่งชั่วโมงได้ ถึงได้โรตีมา
ตองอึดมากๆ ยืนรอหน้าเตาร้อนๆ อย่างไม่ย่อท้อ
ส่วนอุ้ย เอม และเฟิร์น ก้อไปลิ้มชิมรสขนมครกแสนอร่อย
ที่ไม่ใช่ขนมครกของ หมาทะเล เหมือนคราวก่อนที่อุ้ยกิน
แต่สุดท้าย ก้ออดกินไอติมจนได้ คงจะเข้าวังจริงๆล่ะ
ตอนเดินกลับ คนเยอะมากกกกกก เยอะจนเดินแทบไม่ได้เลยล่ะ
ก่อนกลับ แวะซื้อไฟเย็น ไฟสี และพลุ
นพัตแอบตื่นเต้นอะ เนื่องจากชีวิตนี้ยังไม่เคยเล่นของพวกนี้เลย
 ระหว่างทางกลับคอนโด...
สวนทางกับขบวนเสด็จ...เอมบอกว่า..เป็นขบวนเสด็จของในหลวง
ขบวนยาวมากๆๆๆ...นับเป็นบุญของเราจริงๆ...ดีใจและตื่นเต้นสุดๆ
ขอพระองค์ทรงมีพระพลานามัยแข็งแรงตลอดไป...
ตอนกลางคืน...
ไปเล่นพลุริมชายหาดกัน น้องติมก้ออยู่เล่นด้วย สนุกสนานกันมากก
ได้ถ่ายรูปสวยๆ ด้วยนะ ไม่อยากจาอวด 555
สุดท้ายยังได้ถ่ายรูปหมู่ เป็น พาวเวอร์เรนเจอร์
เหอๆ ก้อสีเสื้อมันให้นี่นา...
เอมเป็นคนเซ็ทท่าให้...และจัดกล้อง สปิริตสูงสุด
เอียงซ้าย...เอียงขวา...ขยับไปขยับมา จนนอนอยู่กับพื้น
ทับรังมดแดงงงงงงงงง...แย่เลยอะเอม
เล่นพลุเสร็จ ก้อเดินไปตามชายทะเลอีกครั้ง
เจอ Noctiluca โปรโตซัวที่เรืองแสงได้
พวกเราตื่นเต้นกันใหญ่...เดินไปหยิบไป...ตายไปหลายตัว...
อาบน้ำคนแรก นอนคนสุดท้ายยย...
ทำอาไรอยู่ก้อไม่รุ อืดอาดจังเรา...กว่าจาได้นอน เกือบตีสอง
ตอนเช้า ตื่นคนแรกเลย ตอนหกโมงนิดๆ
แต่ไม่ง่วงเลยนะ ก้อคนมันชินนี่หว่า นอนน้อยทุกวัน..
แป๊บนึงเอมก้อตื่นขึ้นมาเหมือนกัน..
เราสองคน นั่ง โซ้ยของกิน ที่ซื้อมาจากเซเว่น
เสร็จแล้วก้อไปเดินเล่นริมทะเล ตอนเช้าแดดยังไม่มี อากาศดีมากๆๆ
น้องฝอยบอกว่า จาตื่นไปเล่นน้ำแต่เช้า ที่ไหนได้
พอปลุกนะส่ายหน้าเฉยเลยคนเรา ....
ในที่สุด...ก้อไปเดินกะเอมสองคน เดินไปไกลมากกก
เดินไปเจอคนที่เค้ามาเป็นคณะ คิดว่าเป็นแบบพลังจักรวาลน่ะ
อยู่ริมทะเล ทำสมาธิกันใหญ่...แล้วก้อเดินกลับกัน
กลิ่นหอมหวลของออมเล็ท และขนมปังปิ้งทาเนย โชยมาถึงจมูกของเราสองคน
อยากกิน Breakfast ที่โรงแรมจังวุ้ย 5555
กลับมานั่งคุย (เรื่องคนอื่น เหอๆ) ได้ซักพัก แดดก้อเริ่มร้อน
กลับขึ้นห้องไปดูโดเรม่อน การ์ตูนโปรดของเอม
พอสาวๆ ทุกคนตื่น เอม เฟิร์น และตองก้อเตรียมไปเล่นเจ็ทสกีกัน
แต่เนขอบายย เพราะว่าขี้เกียจ และเกิดอาการปั่นป่วนท้องเล็กน้อย
เลยได้นั่งเฝ้าห้อง ดูทีวีไป ส่วนอุ้ย ก้อลงไปอ่านหนังสือข้างล่างด้วย
เสียดายเหมือนกัน ไม่ได้เล่นเจ็ทสกี
คราวหน้าไปใหม่ละกันนะเฟิร์น...
สุดท้ายก้อถึงเวลาออกจากคอนโด...
ไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านเจ๊ไฝ (ในที่สุด)
เป็นก๋วยเตี๋ยวเป็ดที่แพงมากกก แต่ก้ออร่อยดี
ราคาก๋วยเตี๋ยวของตอง ยังเป็นที่ข้องใจ...
ว่า เจ๊ลน แกคิดอีท่าไหน..
ธรรมดา 30 ... เพิ่มเลือดหรือเส้น...5 บาท
ตองสั่งเพิ่มเส้นกะเลือด...แทนที่จะเป็น 40 กลายเป็น 55 บาท
งงมั้ยล่ะ !!!!!! แล้วไม่ยอมฟังอาไรเลยด้วยอะ คนเรา...
ระหว่างทางกลับ ก้อค่อยๆ มา เนื่องจากรถเยอะมาก
ได้แวะซื้อขนม เข้าห้องน้ำกันอีกหลายที่...
มาเที่ยวคราวนี้ สนุกจริงๆ...เสียดายที่มาแค่ 2 วัน...
คราวหน้าไปเที่ยวกันใหม่นะเพื่อนๆที่รัก...
ฟังมา เหมือนทริปคราวนี้แสนสุขนัก
ก้อจิงอ่าแหละ มีความสุขสุดๆๆ
แต่สุดท้าย เราก้อโดนฟ้ากลั่นแกล้งงงงง....
ต้องร้องเพลงของดัง..เจ็บมากๆ..
ไม่ใช่ไปอกหักจากหนุ่มที่ไหนหรอกนะคะ...
อย่างอื่นเกือบหักมากกว่า...
ก้อระหว่างทางกลับ แวะเติมน้ำมันครั้งสุดท้าย
นพัตและเพื่อนๆ ไปเข้าห้องน้ำ ...คนเยอะมากก ด้วยอารามรีบ..
ไม่อยากให้คนข้างนอกรอนาน...ก้าวลงจาพื้นที่ยกขึ้น ก้อสูงอยู่นะ
แบบว่าลื่นอะ ล้มกระแทกอย่างแรง หลังโดนขอบกระแทกอีกต่างหาก
ง่ะ....เจ็บมากๆๆๆๆ
(วันต่อมาเคล็ดไปซีกนึงเลยอะ ตอนนี้ก้อยังปวดอยู่)
Thank You Very Much
ขอขอบคุณ ตอง---สำหรับยานพาหนะที่ทำให้เราเดินทางกันได้สบายๆ
ขอขอบคุณ พี่แระ--- ที่ขับรถให้พวกเรานั่ง
ขอขอบคุณ เฟิร์น---ที่เอื้อเฟื้อห้องพักแสนสวย
ขอขอบคุณ เอม---ที่เป็นตากล้องและแนะนำร้านอาหารแสนอร่อย
ขอขอบคุณ อุ้ย---ที่แนะนำให้รู้จัก หมาทะเล และ Noctiluca
ขอขอบคุณ น้องติม---ที่มาเป็นเพื่อนพี่สาวสุดสวย และดูแลพี่ๆ ทุกคน
|
||||||||||||||||||||
|
|
